Servicemenu
Hoofdnavigatie
Irene Moors
Nadat ze was benoemd, liep ze een dag mee op een van de drie Mappa Mondo huizen. Tussen de ernstig zieke kinderen die daar een zo normaal mogelijk leven leiden, leerde ze veel: 'Ik vind het fantastisch hoe die kinderen met hun beperkingen omgaan. Natuurlijk heb ik weleens medelijden met mensen met een handicap, maar ik betuttel ze niet. Zo wil je zelf toch ook niet worden behandeld.'
Menselijk contact
Irene liet zich in jubileumjaar 2007 graag strikken voor bijzondere activiteiten. Een boottocht maken met gehandicapte en chronisch zieke kinderen en kinderen van wie de ouders de voedselbank bezoeken. 'Ik heb nogal de neiging om - druk druk druk - door te rennen, maar als je ziet hoe mensen die het wat minder hebben getroffen, van die Rode Kruis-activiteiten genieten!' Ze hoopt een signaal naar jongeren af te geven: 'Het zou geweldig zijn als zij zich, mede met mijn hulp, meer gaan inzetten voor het Rode Kruis. Vaak besef je te weinig wat menselijk contact kan betekenen voor mensen die eenzaam zijn.'
Irene nam de uitnodiging voor een Provinciale vrijwilligersdag dit najaar graag aan: om vier van de 33.000 vrijwilligers eens een onderscheiding te mogen opspelden.
